Nieczynny Cmentarz rzymskokatolicki w Dobrzyniewie Kościelnym.
Nagrobki znajdujace
się na cmentarzu reprezentują duże walory historyczne i artystyczne, zostały wpisane
do rejestru zabytków województwa podlaskiego.
Dokładna powierzchnia: 0,918 ha
Czas załozenia założony 1519 rok
Umiejscowienie: Cmentarz zlokalizowny na północno - wschodnim krańcu wsi, przy
drodze polnej ok 150m od koscioła,przylega do żwirowej drogi w kierunku wsi Bohdan, założony
na planie prostokata. Układ całości, kwartałów i grobów jest nieczytelny.
Najstarszy nagrobek: pochodzi z 1804 roku.
Cmentarz otoczony jest murem z polnego kamienia, pochodzącym sprzed XIX wieku. Fundament
muru wykonany jest z kamienia naturalnego, nieregularnie ułożonego w zaprawie wapiennej.
Głębokość posadowienia, określona na podstawie odkrywek, wynosi ok.70-80cm.
Brama wjazdowa wykonana została z cegły ceramicznej pełnej i zaprawy wapiennej.
Ma kształt arkady z dwiema niszami po bokach, uwieńczona jest niewielką wieżyczką
z kutym krzyżem. Skrzydła bram pierwotnie były wykonane z drewnianych sztachetek.
Brama ta stanowi fragment ciągłości muru ogrodzeniowego cmentarza, składa się z
głównej części wjazdowej oraz dwóch bocznych bramek wejściowych z czego jedna jest
zamurowana tworząc niszę. Przejścia boczne i przejazd główny zamykają góra łukowe
sklepienie, całość wieńczy klasyczny portyk zakończony kutym krzyżem.
Brama zachowała się w całości z dużymi ubytkami cegły i tynku. Skrzydła bramy głównej
oraz bramek bocznych zmurszałe.
Mur ogrodzeniowy (kamienny) w całości zdewastowany. W wyniku działania czasu (rozwarstwienie
spoiwa – zaprawy wapiennej) kamień stracił stateczność i zsunął się samoistnie z
ogrodzenia. Część budulca została rozkradziona, a część zalega w linii ogrodzenia.
Fundament zachowany w formie pierwotnej. Zachowany w części południowej fragment
muru posiada prawdopodobnie formę pierwotną.
Dzięki staraniom ks. proboszcz Andrzeja Horaczego w 2009 roku odbyl sie remont ogrodzenia
i bramy zabytkowego cmentarza.
Wykonano roboty budowlane polegające na odbudowie muru cmentarnego wraz z remontem
bramy wjazdowej.
W bramie uzupełniono brakujące oraz zmurszałe części konstrukcji, następnie otynkowano
i pozostawiono w kolorze naturalnym. Skrzydła bramy i bramek wykonano z drewna z
zachowaniem formy pierwotnej.
Mur został rozebrany do głębokości posadowienia z odłożeniem kamienia. Wykonano
nowy fundament do wysokości terenu oraz założono izolację poziomą. Na tak wykonanym
fundamencie wybudowano mur z odzyskanego kamienia w nieregularnym układzie na zaprawie
cementowej. Wzorowano się na zachowanym fragmencie w części południowej cmentarza.
Wysokość muru 1.20 m. Nowe ogrodzenie zakończono dachówką ceramiczną „esówką” (holenderka)
w kolorze naturalnym z jednostronnym spadkiem na teren cmentarza.
Na Zabytkowym Cmentarzu znajduje się 49 nagrobków, które są zaliczone do zabytków
ruchomych Cmentarza w Dobrzyniewie Koscielnym.
Nagrobek księdza kanonika Grzegorza Rybołtowskiego
Styl:
eklektyzm
Czas powstania:
1902 rok
Materiał:
granit, polerowanie, techniki kamieniarskie
Pole grobowe ujęte ogrodzeniem kutym złożonym z żelaznych słupów zakończonych motywem
kwiatu lilii i łączących je wolut i esownic. Nagrobek wolnostojący, z polerowanego,
różowego granitu, posadowiony na prostokątnej w rzucie granitowym ciosie w formie
płyty, na którym dwustopniowy cokół. Dolny - szerszy, w formie prostopadłościennego
ciosu zakończonego niewielka fazą; góry – prostopadłościenny, łukowato przewężony,
zamknięty płytą. Na cokole stela w kształcie prostokąta wertykalnego zamknięta łukiem
tójlistnym.
Na awersie ryta majuskuła inskrypcja: D.O.M./ Ś.P./KSIĄDZ KANINIK/GRZEGORZ/RYBOŁTOWSKI/PROBOSZCZ
TUTEJSZEGO KOŚCIOŁA/ŻYŁ LAT 79/ KAPŁAŃSTWA 54/ZM.D.26 GRUDNIA 1902 R./PROSI PRZECHODNIA
O 3 ZDRO.MARYA./
Na steli podstawa krzyża w formie czworobocznej stopy, górną przewężonej i zamkniętej
wydatnym, profilowanym gzymsem, ramiona krzyża proste, przecięciu lana figurka Chrystusa
Ukrzyżowanego.
Nagrobek Michała Jackowskiego
Styl:
historyzm
Czas powstania:
Początek XX wieku
Materiał:
piaskowiec, sztuczny kamień, techniki rzeźbiarskie i kamieniarskie
Pole grobowe ujęte ogrodzeniem z żelaznych prętów. Nagrobek z piaskowca posadowiony
na kamiennym, wzmocnionym zaprawą fundamencie. Cokół nagrobka dwustopniowy na rzuci
prostokąta, w formie prostopadłościennego ciosu zakończonego fazą; drugi stopień
zakończony fazą i zwieńczony schodkowato profilowanym zwieńczeniem.
Na cokole prostopadłościennym, wertykalny trzon z wydębioną wgłębnie, oprofilowaną
tablicą ze słabą czytelnym, sytym napisem majuskułą: Ś.P./ MICHAŁ/ JACKOWSKI/(…)
Trzon zwieńczony wydatnym, profilowanym gzymsem i czterospadowym daszkiem.
W zwieńczeniu rzeźba Matki Boskiej z widzenia św. Bernadety w grocie w Lourdes z
1858 roku.
Maria stoi na walcowatej w kształcie skale oplecionej gałązkami i na ośmiobocznym
podeście. Postać w długich szatach, płaszczu okrywającym głowę z rytym krzyżem
na wysokości ramienia i sukni przewiązanej szarfą. Ręce złożone w geście modlitewnym,
na prawym przedramieniu zawieszony różaniec. Twarz owalna, pełna. Stopy bose.
Nagrobek Julji Eufrozyny z de Ramerów Balde
Styl:
neoklasycyzm
Czas powstania:
1872 rok
Materiał:
piaskowiec, rzeźba, techniki kamieniarskie, żeliwo, odlew
Pole grobowe z ogrodzeniem z żeliwnych, lanych przęseł złożonych z kolumienek w
formie łodyg wyrastających z lancetowych liści, zwieńczonych rozchylonym kielichem
kwiatowym, z których wychodzą arkadki. W zwieńczeniu przęseł fryz z motywem stylizacji
liści akantu, zakończony zaokrąglona listwą. Słupki narożne zakończone gałkami.
Nagrobek wolnostojący rozłożony na części leżące wewnątrz ogrodzenia.
Cokół – w formie prostopadłościennego bloku na rzucie kwadratu, zwieńczony profilowaną
płytą zwężająca się ku górze. Na nim ustawiony był prostopadłościenny cios.
Na awersie wydatne, profilowane obramowanie w kształcie łuku pełnego i rzeźbiony
herb własny Ramerów ze skrzyżowanymi, uliścionymi gałązkami w polu.
Nastawa nagrobka w formie prostopadłościennego ciosu z prostokątną płyciną, w polu
którego inskrypcja ryta majuskułą: D.O.M/ TU SPOCZYWAJĄ ZWŁOKI/ Ś.P. JULJI EUFROZYNY/
Z DE RAMERÓW BALDE/ URODZONEJ D11 LIPCA/ 1837 R./ZMARŁEJ D.2 MARCA 1872R./ POZOSTAŁY
MĄŻ Z DZIEĆMI/PROSI ZA JAJ DUSZĘ/ O WESTCHNIENIE DO/BOGA.
Na niej ustawione było zwieńczenie i krzyż. Zwieńczenie czworoboczne, wertykalne,
posadowione na płycie, zwężające się ku górze. Na awersie prostokątne, wypukłe obramowanie,
wewnątrz którego umieszczony wypukły monogram Christos złożony z dwóch splecionych
greckich liter X (Ci) i P ( ro). Nagrobek wieńczył krzyż, którego fragment złożony
jest na cokole.
Nagrobek Rodziny Jacobych
Styl:
eklektyzm
Czas powstania:
lata 80-te XIX wieku
Autor:
K.Gigeman, Białystok
Materiał:
żeliwo, odlew, żelazo, techniki kamieniarskie, kowalskie
Pole grobowe ujęte żelaznym, kutym ogrodzeniem. Słupki narożne z płaskowników, zwieńczone
stylizowanym motywem lilii heraldycznej, ozdobione esownicami. Słupki przęseł z
prętów, zwieńczone motywem lilii zdobione wolutami łączonymi z prętami za pomocą
pierścieni.
Nagrobek żeliwny w formie krzyża posadowionego na trójstopowym cokole. Poszczególne
części podstawy krzyża wyodrębnione profilowaniem.
Stela z tablicą identyfikacyjną w formie wertykalnego prostopadłościanu, ze schodkowatym
zwieńczeniem będącym podstawą krzyża.
Tablica prostokątna, lana, ujęta bordiurą, z rozetkami w narożach, z wypukłą inskrypcja
majuskułą: HIER RUHEN IN FRIEDEN:/ ALFONS ERWIN JACOBY/GEB.D.7. OKT 1878. GEST.
D.21. APRIL 1879./ PAUL JOSEPH JACOBY/ GEB.D.29.JUNI 1880. GEST.D.27.NOVEM.1880./OTTO
SIGISUMND JACOBY/ GEB.D.20. APRIL. 1885. GEST.D.1.JANUARA 1880./ ELISABETH MARIA
JACOBY/GEB.D.9.SEPT.1887. GEST.D.21.JANUAR 1888.
Na rewersie tabliczka z sygnaturą wykonawcy. Krzyż posadowiony na prostokątnej,
profilowanej podstawie, lany, ażurowy. Ramiona wypełnione ornamentem wstęgowo-cęgowym
z motywem stylizowanych kampanuli, lancetowatych liści i paków. Podstawa krzyża
ozdobiona wicią akantową i liśćmi akantu w kształcie ósemki. Ramiona zakończone
motywem cęgowym i stylizowanym pączkiem kwiatowym. W przecięciu ramion krzyża plakietka
pełna otoczona ażurową koroną cierniową. Pomiędzy ramionami pełne, owalne w kształcie
wiązki promienie. Na zewnętrznych krawędziach ramienia wzdłużnego stylizowane, pełne
motywy liści i pączków akantu. Brak pasyjki.
Nagrobek Macieja Zalewskiego
Styl:
eklektyzm
Czas powstania:
1867 rok
Materiał:
żeliwo, odlew, techniki kowalskie
Pole grobowe ujęte ogrodzeniem z żelaznych, giętkich prętów; wewnątrz dwa nagrobki.
Nagrobek ze złamanym krzyżem. Żeliwny, bez cokołu. Nastawa nagrobka z żeliwnych
płyt, w formie wertykalnej ustawionego prostopadłościanu górą i dołem ujętego profilowanym
gzymsem. Zwieńczenie schodkowate, czterospadowe, na którym podstawa krzyża ażurowego,
w kształcie leżącej ósemki z wici akantowej. Awers i rewers ujęty wypukłą prostokątną bordiurą w formie półwałka; narożna ścięte w kształcie łuku wklęsłego. Wewnątrz
wypukła inskrypcja majuskułą.
Na awersie: TU SPOCZYWA/Ś.P./ MACIEJ ZALEWSKI/ STRS: WACHMISTRZ/ UŁAŃSKIEGO JAM-/BURSKIEGO
PUŁKU/ URODZIŁ SIĘ ROKU/1829, UMARŁ ROKU/1867 DNIA 17 LIPCA.
Na rewersie: ZA DUSZE/ RODZICÓW WINCEN-/TEGO II MARINNY I/CAŁEJ FAMILIJ/FUNDATOR
KOCHA/JĄCY RODZICÓWI/BRATA SWEGO AN/TONI ZALEWSKI.
Krzyż złamany. Żeliwny, lany, ażurowy, z motywem plecionki, ramiona zakończone trójlistnie
z motywem maswerkowym i wolutowym skręconym akantem. W przecięciu ramion prostokątne,
ażurowe pole z motywem nimbu krzyżowego i promienie, na których figurka Chrystusa
Ukrzyżowanego.
Nagrobek Catheriny Sieger
Styl:
eklektyzm
Czas powstania:
1875 rok
Materiał:
żeliwo, odlew, techniki kowalskie
Nagrobek wolnostojący, zniszczony, ze złamanym krzyżem. Żeliwny, złożony z podstawy
w formie prostokątnego cokołu, na którym ustawiona wertykalnie prostopadłościenna
stele ujęta profilowanym, wąskim gzymsem w dolnej części. Zwieńczenie steli schodkowato
wyprofilowane, przewężone z wydatnym gzymsem i oprofilowaną płytką na wierzchu.
Na aweście oderwana od steli i pęknięta tablica z wypukłą inskrypcja majuskułą:
HIERS RUHT/ CATHARINA SIERGER/ GEB.8 DEZ.1814/IN AACHEN/GEST.23 NOV.1875.
Krzyż żeliwny, lany, ramiona ażurowe wypełnione siatką z motywem roślinnym. Ramiona
zakończone trójlistnie, z motywem wolutowo skręconym liści akantu z kwiatem akantu
po środku. W przecięciu ramion krzyża romb z półplastycznym kielichem z hostią i
uliścionymi gałązkami winogron po obu jego stronach. Ramię wzdłużne i ramiona boczne
połączone dwoma dużymi liśćmi palmowymi. Pomiędzy ramionami w gorej części umieszczone
plastyczne kłosy zbóż z lancetowatymi liśćmi.
Nagrobek Aleksandra Szczepańskiego
Styl:
eklektyzm
Czas powstania:
druga połowa XIX wieku
Materiał:
granit, żelazo, techniki kamieniarskie, kowalskie
Nagrobek wolnostojący, złożony z kamiennej steli i żelaznego krzyża. Stela granitowa,
z nieco szerszą częścią dolna, wyokrąglona na krawędziach i ukośnie ścięta z góry.
Czteroboczne, lekko zwężające się, góra, przewężona łukowato i zwieńczona krzyżem.
Na awersie steli ryta minuskuła inskrypcja: S.P/ALEKSANDER/SZCZEPAŃSKI.
Krzyż żelazny, kuty. Podstawa z czterech par esownic ułożony antytetycznie na rzucie
krzyża wokół ramienia wzdłużnego, spięty pierścieniami i zakończony w miejscu łączenia
wolut motywem kielicha i lilii zbudowanego z wolut i ażurowej, romboidalnej rozetki
pośrodku. Ramiona ażurowe, Ramię wzdłużne zbudowane z owalnego nodusu z wolutą wewnątrz
i rombu ujętego esownicami, z kwiatami lilii po bokach. Ramiona w kształcie lancetowatych
liści, z motywem kampanuli na wolucie wewnątrz zakończone rombami o wklęsłych bokach.
Rogi rombu zakończone plastycznym motywem kwiatu lilii. W przecięciu ramion okrąg
z literami IHS wewnątrz, na nim lana figurą Chrystusa Ukrzyżowanego, Wokół okręgu
proste i faliste gięte promienie.
Prawdopodobnie jest to najstarszy nagrobek na Starym Cmentarzu.